یاس کبود

🌙#رمضان از نیمه گذشت!

خدایا

اگر تا به حال ما را نیامرزیدی، 

ما را ببخش و از الطافی كه به خوبانت

عطا کرده‌ای، به ما نیز ارزانی ده

آمین یا رَبَّ الْعالَمین

به اختیار خودم از اختیار افتادم

گناه کردم و از چشم یار افتادم

قساوت آمد و روزی گریه ام را برد

شبیه مُرده شدم یک کنار افتادم

فریب خورده ام از طول آرزوهایم

ز روی جهل در آن چاه تار افتادم

گناه و معصیتم آبروی من را برد

کنار اهـل دل از اعتبار افتادم

هزار شکر همیشه میان راه خطا

به دام رحمت پروردگار افتادم

هوای باده ی انگور حیدری دارم

دلیل دارد اگر که خمـار افتادم

فقیر نان حسینم، خوشم که یک عمراست

به پشت خانه ی این سفره دار افتادم

دوباره روضه ی زینب، دوباره کرب و بلا

دوباره یاد غـم آن دیار افتادم

برادرم تو نبودی یکـه و تنها

میان خنده ی چندیدن سوار افتادم

ز معصیت سیه است روی نوکرت ارباب

بـــــیا و بار دگر روســـــیاه را دریـــــاب

#صلی_الله_علیک_ياسيدناالمظلوم_يااباعبدالله_الحسين

سلام عليكم و رحمة الله، صبحتون بخير، روزتون معطر بنام #خامس_آل_عبا 

#به_یاد_شهید_مدافع_حرم_سیدعباس_حسینی

#اللهم_صل_علی_محمد_و_آل_محمد_و_عجل_فرجهم

.

🔹آیت الله سید ابوالحسن مهدوی:

✅ چهارده فایده دنیایی و آخرتی اذان‌ گفتن برگرفته از روایات حضرات اهلبیت (علیهم‌السلام):

🔻فواید دنیایی اذان‌گفتن:

۱- شفای بیماری‌ها [در روایات، بیماری لاعلاج نیز ذکر شده است]؛

۲- شفای نازایی؛

۳- طرد شیطان به‌خصوص از کودکان؛

۴- تصدیق مؤذن توسط تر و خشکی و درختان؛

۵- کسیکه با گفتار مؤذن نماز بخواند سهمی از ثواب را دارد و هرکس صوت او را می‌شنود حسنه برای مؤذن نوشته می‌شود؛

۶- اذان‌گفتن سبب غفران گناهان گذشته و منت بر عصمت در آینده است؛

۷- هفت‌هزار ملک بر مؤذن درود می‌فرستند و برای او استغفار می‌کنند.

🔻فواید آخرتی اذان‌گویی:

۱- وجوب بهشت برای مؤذن؛

۲- مؤذن در محشر یک سر و گردن از همه بالاتر است؛

۳- در محشر نوری دارد به اندازهٔ آسمان‌ها؛

۴- در قیامت سکونت با حضرت ابراهیم علیه‌السلام دارد؛

۵- مؤذن در روز قیامت می‌تواند چهل‌هزار گنهکار را شفاعت کند؛

۶- در روز قیامت مؤذن در سایهٔ عرش الهی است تا حسابرسی اهل محشر تمام شود؛

۷- مؤذن حشر با انبیا و صدیقین و شهدا و صالحین دارد.

سوال: آیا مسافرت عمدی در ماه رمضان به قصد افطار و فرار از روزه گرفتن، جایز است؟

پاسخ: مسافرت در ماه رمضان هر چند برای فرار از روزه باشد، جایز است. البته بهتر است به سفر نرود؛ مگر اینکه سفر برای کار نیکو یا لازمی باشد و در صورت مسافرت، ولو اینکه برای فرار از روزه باشد، افطار بر او واجب است.